Νοέ 17

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Το ΔΣ Πορταριάς τίμησε την επέτειο του Πολυτεχνείου την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου μέσω ομιλιών, προβολών παρουσιάσεων και βίντεο αλλά ακόμα και χειροτεχνιών, που πραγματοποιήθηκαν μέσα στις τάξεις. Η σημασία και η αναγνώριση της προσφοράς του φοιτητικού κινήματος εκείνης της περιόδου αναλύθηκε με ουσιαστικό τρόπο από κάθε εκπαιδευτικό του σχολείου μας ξεχωριστά με την επιλογή του κατάλληλου παιδαγωγικά τρόπου για κάθε ηλικιακή ομάδα μαθητών. Η λήξη των δικών μας εκδηλώσεων βρήκαν όλους τους μαθητές συνειδητοποιημένους για την αξία της δημοκρατίας και της ελευθερίας σε κάθε τόπο.

Νοέ 15

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ-45 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Αφηγήσεις ενός αυτόπτη μάρτυρα

Ο Τέλης Σαρρηκώστας ήταν ο μοναδικός φωτορεπόρτερ, που βρέθηκε τη νύχτα της 17ης Νοεμβρίου, στο Πολυτεχνείο και απαθανάτισε την εισβολή του τανκς, ενώ υπήρξε ένας από τους κορυφαίους φωτορεπόρτερ στη χώρα μας, για δεκαετίες ανταποκριτής του Associated Press και που κάλυψε πολέμους και εντάσεις σε όλο τον κόσμο.

Ο κορυφαίος φωτορεπόρτερ σε μια κατάθεση ψυχής διηγείται σε άρθρο του όλα όσα έζησε κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ενώ παραθέτονται και φωτογραφικά ντοκουμέντα της εποχής.

Είναι μία από τις καλύτερες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, τουλάχιστον του τελευταίου μισού αιώνα. Είναι απ’ αυτές τις σελίδες που γεμίζουν με ηρωισμό απλών ανθρώπων, κυρίως νέων, φοιτητών, σπουδαστών, εργατών, υπαλλήλων, επαγγελματιών που αποφάσισαν να δώσουν ακόμη και τη ζωή τους για να δώσουν τέλος στη τυραννία. Είναι η εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Τις ημέρες του Πολυτεχνείου τις έζησα τόσο κοντά όσο λίγοι συνάδελφοι.

Καρέ καρέ αποτύπωσα την ηρωική προσπάθεια των φοιτητών και όλων των άλλων που είχαν κλειστεί στο Πολυτεχνείο ενάντια στη στρατιωτική χούντα. Ήταν μία ακόμη φωτεινή σελίδα στη σύγχρονη ιστορία του τόπου.

Και τι δεν μου θυμίζουν εκείνες οι μέρες. Ας πάρουμε όμως τα γεγονότα με τη σειρά τους, διότι η 17 Νοέμβρη δεν είναι μόνο αυτή και μόνο η συγκεκριμένη ημέρα. Το ζητούμενο είναι να γνωρίζουμε τι προηγήθηκε και πως φτάσαμε μέχρι εκείνη τη μέρα του ηρωισμού και της αποκτήνωσης των χουντικών.

Η πολιτική κατάσταση της χώρας μας δεν ήταν και η καλύτερη μετά την αποστασία υπουργών από την κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. Η αποστασία ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου, σε μία χώρα που οι πολιτικές εξελίξεις είχαν πάρει την κατηφόρα, το παλάτι έπαιζε βρόμικα παιχνίδια και ετοίμαζε το πραξικόπημα των “Στρατηγών”, ενώ ο ξένος παράγοντας ανησυχούσε ότι κάποιοι πολιτικοί θα έμπαιναν στον πειρασμό και θα έδιναν τη μάχη μαζί με τον ελληνικό λαό που ζητούσε εθνική ανεξαρτησία – λαϊκή κυριαρχία.

Τα γεγονότα έτρεχαν και οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου η Ελλάδα βρίσκεται στο γύψο. Υπό τη διακυβέρνηση της χούντας των συνταγματαρχών, καταργήθηκαν ατομικές ελευθερίες, φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν χιλιάδες πολίτες με μόνο κριτήριο τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και την αντίθεσή τους στην απολυταρχία.

Το 1973, ο ηγέτης της χούντας Γεώργιος Παπαδόπουλος, ξεκίνησε κάποια διαδικασία φιλελευθεροποίησης του καθεστώτος, με μερικές αποφυλακίσεις πολιτικών κρατουμένων, με μερική άρση της λογοκρισίας, με υποσχέσεις για νέο σύνταγμα και εκλογές στις 10 Φεβρουαρίου του 1974.

Από την αρχή, η χούντα ήθελε και είχε βάλει σκοπό να ελέγχει τις φοιτητικές ενώσεις και με τον νόμο 2287 μπορούσε να επιστρατεύει ανά πάσα στιγμή τους συνδικαλιστές φοιτητές έτσι ώστε να μη μπορούν να δράσουν εναντίον της. Το πρώτο θύμα ήταν ο Έλληνας φοιτητής Κώστας Γεωργάκης, που σπούδαζε στην Γένοβα, της Ιταλίας, ο οποίος αυτοπυρπολήθηκε δημόσια εις ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στη χούντα.

Στης 5 Φεβρουαρίου 1973 έγινε η πρώτη αποχή των φοιτητών του Πολυτεχνείου από τα μαθήματά τους και στις 13 του ίδιου μήνα έγινε μεγάλη διαδήλωση μέσα στο Πολυτεχνείο, την οποία διέλυσαν οι αστυνομικές δυνάμεις με βία και συλλήψεις.

Η πρώτη κατάληψη έγινε στη Νομική στην οδό Σόλωνος στις 21 Φεβρουαρίου 1973, από τέσσερις χιλιάδες φοιτητές με αίτημα την κατάργηση του νόμου 1347 ο οποίος επέβαλε την επιστράτευση των «Αντιδραστικών Νέων». Η κατάληψη έληξε με την επέμβαση της αστυνομίας και αρκετές συλλήψεις.

Η δεύτερη κατάληψη έγινε και πάλι στη Νομική Σχολή τον Μάρτιο του 1973 και ήταν η πρώτη φορά που αναρτήθηκαν πανό με αιτήματα «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία» κατάργηση του νόμου 1347 και 2287, απομάκρυνση της χούντας και επιστροφή στη Δημοκρατία. Πράγματα αδιανόητα για εκείνη την εποχή και ενώ η αστυνομία δεν ήξερε πως να αντιδράσει, χιλιάδες κόσμου είχε μαζευτεί κάτω από το κτήριο της Νομικής χειροκροτώντας τους φοιτητές. Το βράδυ της δεύτερης μέρας της κατάληψης η αστυνομία επενέβη και μετά από άγριο ξυλοδαρμό και δεκάδων συλλήψεων η Νομική εκκενώθηκε.

Τις ημέρες του Νοέμβρη η Αθήνα φλέγονταν από την μια άκρη μέχρι την άλλη, καθημερινές διαδηλώσεις, οδοφράγματα και άγριο κυνηγητό από την αστυνομία, σταματούσαν τα τρόλεϊ και λεωφορεία και ξυλοκοπούσαν τον κόσμο χωρίς λόγο και αιτία, οι αναμετρήσεις μεταξύ φοιτητών αλλά και οικοδόμων με τις αρχές ασφαλείας ήταν σε καθημερινή βάση, σε διάφορα σημεία των Αθηνών αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Τα συνθήματα «Κάτω η χούντα» και «Ελευθερία» ήταν στην πρώτη γραμμή, το κίνημα της αντίστασης φούντωνε-μεγάλωνε ήταν φανερό ότι τίποτε δεν μπορούσε να το σταματήσει.

Στις 14 Νοέμβρη, οι διαδηλώσεις έχουν καλύψει όλα τα σημεία της Αθήνας με επίκεντρο τον χώρο του πολυτεχνείου, κυνηγημένοι φοιτητές μπαίνουν στο Πολυτεχνείο. Μαζί τους και χιλιάδες άλλοι οικοδόμοι, εργάτες, υπάλληλοι και απλοί Αθηναίοι, οι οποίοι κατέβηκαν από όλες της συνοικίες προς συμπαράσταση των εγκλωβισμένων φοιτητών.

Στο άκουσμα ότι φοιτητές του Πολυτεχνείου έχουν εγκλωβιστεί στο Πολυτεχνείο, σύσσωμοι οι φοιτητές της Νομικής κατεβαίνουν και αυτοί στο Πολυτεχνείο.

¨Έτσι άρχισε η κατάληψη του πολυτεχνείου η οποία έμελλε να είναι και η “αρχή του Τέλους” της χούντας.

Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα οι συντονιστικές επιτροπές όλων των φοιτητικών οργανώσεων ενωμένοι ενάντια σε έναν και μοναδικό εχθρό, τη χούντα, δημιούργησαν τυπογραφεία, νοσοκομεία, μαγειρεία και το σπουδαιότερο, το ραδιοφωνικό σταθμό που άρχισε να εκπέμπει και να ακούγεται σε όλη την Ελλάδα το “Εδώ Πολυτεχνείο-Εδώ Πολυτεχνείο».

Τη δεύτερη μέρα της κατάληψης οι φοιτητές κάλεσαν όλα τα ΜΜΕ και έδωσαν συνέντευξη ανακοινώνοντας τα αιτήματα τους, εκεί μπήκα και εγώ σαν ξένος ανταποκριτής και είδα με τα μάτια μου πως είχαν διαμορφώσει τους χώρους, αλλά και τη θέληση στα μάτια όλων για πάλη, αγώνα για την ανεξαρτησία, και την ελευθερία.

Το πως βρέθηκα τη βραδιά της 16ης προς 17η Νοέμβρη απέναντι από την κεντρική είσοδο του Πολυτεχνείου, (Γωνία Πατησίων και Στουρνάρη), είναι μια απίστευτη ιστορία που ακόμη και σήμερα δεν την πιστεύω ότι κατάφερα μαζί με τον διευθυντή μου Phil Dopoulo του Associated Press να είμαστε οι μόνοι δημοσιογράφοι εκεί μπροστά στο Πολυτεχνείο και να μείνω εκεί μέχρι την στιγμή που το τανκ γκρεμίζοντας την κεντρική πύλη άνοιξε τον δρόμο για την εισβολή αστυνομίας και στρατού να καταστείλουν την φοιτητική εξέγερση, αφήνοντας πίσω τους πολλούς νεκρούς και τραυματίες.

Οι σκηνές που έζησα καθ’ όλη τη διάρκεια των πέντε ωρών που ήμουν εκεί (από της 10 το βράδυ μέχρι τις τρεις τα ξημερώματα) ήταν πολλές και δεν περιγράφονται με λόγια. Συγκίνηση, ηρωισμός, ιστορικές στιγμές.

Αντιθέτως, όταν γύρισε την κάννη του κανονιού προς τα πίσω και κάνοντας όπισθεν πηγαίνοντας στο απέναντι πεζοδρόμιο, νόμιζα ότι πήρε εντολή για να αποχωρήσει από το σημείο. Αυτός όμως είχε πάρει εντολή για να χτυπήσει και να μπει στο Πολυτεχνείο και αυτό έκανε με όση δύναμη διέθετε το τανκ, πέφτοντας πάνω στην κύρια είσοδο και στα παιδιά που ήταν κρεμασμένα πάνω στα κάγκελα της κεντρικής πύλης.

Πρόλαβα και τράβηξα τρία καρέ, τρεις φωτογραφίες, απ’ την εισβολή του τανκ στο Πολυτεχνείο και στη συνέχεια, αφού απέφυγα τα χτυπήματα, με μακριά κοντάρια τριών αστυνομικών, τρέχοντας ζιγκ – ζαγκ, γιατί πίστευα ότι θα με πυροβολούσαν, έφυγα προς την οδό Ακαδημίας, φτάνοντας στο γραφείο μου, σώζοντας το πολύτιμο υλικό.

Λίγες ώρες αργότερα γύρισα και πάλι στο Πολυτεχνείο, μπήκα μέσα είδα την στραπατσαρισμένη Μερσεντές που λίγες ώρες πριν είχαν λιώσει οι ερπύστριες του τανκ.

Οι φωνές και τα ουρλιαχτά των λαβωμένων φοιτητών ήταν ακόμη ζωντανά μέσα στα αυτιά μου, αυτή τη φορά είδα πυροσβέστες με τις μάνικες στα χέρια να προσπαθούν να πλύνουν τους λεκέδες από τα αίματα, να ξεπλύνουν την ντροπή τους.

Η ενέργεια αυτή του τανκ μπορεί να γκρέμισε την πύλη του πολυτεχνείου, δεν μπόρεσε όμως να γκρεμίσει τη θέληση της συντριπτικής πλειονότητας του Ελληνισμού να βάλει τέλος στην καταπίεση, να διώξει τη χούντα.

Οι φοιτητές εκείνης της εποχής άνοιξαν τον δρόμο. Εμείς πρέπει να συνεχίσουμε στο δρόμο τους, χωρίς να επιτρέπουμε οι εκδηλώσεις μνήμης, κάθε χρόνο, να μετατρέπονται σε καταστροφικές διαδηλώσεις».

ΣΑΡΡΗΚΩΣΤΑΣ Α ΕΚΘΕΣΗ “41Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ”

ΣΑΡΡΗΚΩΣΤΑΣ Α ΕΚΘΕΣΗ “41Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ”

Νοέ 14

O «XΑΛΑΣΜΟΣ» ΤΗΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ

Την Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2018 πραγματοποιήθηκαν στην Ποτίδαια εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν του αγώνα που δόθηκε στις «Πόρτες» της Χαλκιδικής το 1821 με επικεφαλής τον Εμμανουήλ Παππά εναντίον των στρατευμάτων του Αβδούλ – Αμπούτ, προκειμένου να πνιγεί η επανάσταση των Ελλήνων υπόδουλων στη Χαλκιδική, που ξεκίνησε από το Άγιο όρος. Στις εκδηλώσεις αυτές συμμετείχε και το Δημοτικό Σχολείο της Πορταριάς με την αποστολή του σημαιοφόρου και των παραστατών της πρώτης περιόδου, μιας και από την Πορταριά συμμετείχαν συγκεκριμένοι αγωνιστές σε εκείνη τη συγκλονιστική μάχη. Παρακάτω παραθέτουμε συγκεκριμένες πηγές για την παροχή πληροφοριών, που αφορούν αυτό το ιστορικό γεγονός.

http://www.panchalkidikos.gr/v2/images/logos/T3/Download/PagxalkidikosT3a.pdf

http://www.istorikathemata.com/search/label/%CE%95%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%AE%CE%BB%20%CE%A0%CE%B1%CF%80%CE%AC%CF%82

http://www.e-istoria.com/27/by_2012%20(44).html

Ημέρα μνήμης 14 Νοεμβρίου 1821
Μιαν ιστορία θα σας πω, βγαλμένη απ’ τη ζωή μας
απ’ τη ζωή του τόπου μας, της όμορφης Κασσάνδρας.
Που είναι τόπος όμορφος και τρισευλογημένος
μα πέρασε τα πάνδεινα στων άπιστων τα χέρια.
Ήρθανε χρόνοι δίσεκτοι, χρόνοι καταραμένοι
που Τούρκοι πάτησαν εδώ, σκλαβώσαν την Ελλάδα.
Το τι υποφέραν οι Έλληνες κείνα τα μαύρα χρόνια
λίγο ως πολύ το ξέρετε, τα γράφουν τα βιβλία.
Αυτό που ίσως δεν ξέρετε, είναι τι έγινε ‘δω πέρα
στον τόπο που από πάντοτε έβγαζε παλικάρια.
Ήτανε άνοιξη θαρρώ, ήταν το ’21
όταν όλοι οι Έλληνες μαζί τ’ αποφασίσαν
να διώξουνε τους άπιστους απ’ όλη την Ελλάδα.
Από τους πρώτους και καλούς που εξεσηκωθήκαν
ήτανε κι οι Κασσαντρινοί και οι Χαλκιδικιώτες όλοι.
Με τον Εμμανουήλ Παπά και με τους Αγειορίτες
μαζέψαν όπλα και στρατό να κάνουν μπαϊράκι.
Σαν τ’ άκουσε ο Γιουσούφ Μπέης από τη Σαλονίκη
διατάζει τους στρατιώτες του να πάνε στον Πολύγυρο .
Εκεί σκοτώσαν οι άτιμοι τον πρώτο απ’τους προκρίτους,
τον πρώτο Πολυγερινό Κύρκο Παπαγεωργάκη.
Ξεσηκωθήκαν τότενες όλοι από κει πάνω,
και διώξαν όλη τη φρουρά που ‘χαν οι Τουρκαλάδες.
Τ’ ακούσαν κι οι Κασσαντρινοί και εξεσηκωθήκαν ,
με το Μεγάλο το Γιαννιό που είχαν αρχηγό τους.
Επήραν φόρα κι άρχισαν να πολεμούνε τον εχθρό,
φτάσαν κι από το Όρος κι από τη Σιθωνία κι άλλοι.
Ήρθαν κι από τη Συκιά 200 παλικάρια
που είχαν αητό για αρχηγό τον καπετάν το Χάψα.
Νικούσαν οι λεβέντες μας και είχανε πάρει φόρα.
Κοντεύανε να φτάσουνε εις τη Θεσσαλονίκη.
Μα εκεί εις τα Βασιλικά, εκεί τους περιμέναν
6000 πεζικό, 500 καβαλαραίοι,
που είχανε για αρχηγό τον Μπαϊράμ Πασά.
“Ένας λεβέντ’ς, ένα παλικάρ’, όμορφο σαν το ελάφ’.
Κάψας είναι τα’ όνομά του, Κάψας είν’ το παλικάρ’.
Χαλκιδική το’ χει καμάρ’, γιατί με λύσσα πολεμάει,
γιατί με λύσσα πολεμάει, όλα τα τούρκικα σκυλιά.
Έχει στήθια λιονταριού, δύναμη στα χέρια του.
Έχει μάτι αετού κι όμορφα σγουρά μαλλιά.
Έχει σπαθιά ατσάλινα, καριοφίλια μπρούντζινα.
Κάψας δοξάζει τη ρωμιά και τον τρέμει η Τουρκιά.
Κασσαντρινός Κάψας αρχηγός πολεμάει μοναχός,
πολεμάει μοναχός την αμέτρητη Τουρκιά.
Μα ο Χάρος τον επρόλαβε στα μαρμαρένια αλώνια.
Χάροντα, ό,τι κι αν λες εσύ, αγώ δεν σε φοβούμαι.
Σαν τα λιοντάρια πάλεψαν, σαν τα θεριά παλεύουν,
ο ένας ρίχνει ντουφεκιές, σπαθιά τραβάει ο άλλος.
Αντιλαλούνε τα βουνά, τα μάρμαρα στενάζουν,
τα λούλουδα μαραίνονται κι η γης το αίμα πίνει.
Κι ο ήλιος βγήκε το πρωί κι εστάθει λυπημένος,
φίλησε το κουφάρι του και είπε : «Δοξασμένος!».
Γύρισαν πίσω όσοι έμειναν, μα δεν το βάλαν κάτω.
Ήρθανε στην Κασσάντρα μας με τ’ άλλα παλικάρια
και εταμπουρωθήκανε στο πέρασμα, στις Πόρτες.
Ήτανε όλοι κι όλοι τους τρακόσια παλικάρια…
Συσκέφτονται οι αγωνιστές και βγάζουν για αρχηγό τους
τον Κώστα Καρατάσιο από τα Παζαράκια
μα και για καπετάνιο τους τον Αθανάσιο Χάψα.
Ορκίζει ο Παπαστρατής, από τον Άγιο Μάμα
κι όλοι λεν με μια φωνή πως θα θυσιαστούνε
για την πατρίδα τη γλυκιά και για τη λευτερία.
Πέντε πασάδες πάσχιζαν, όχι για έναν ούτε για δυο
αλλά για έξι μήνες.
Από το Μάη φτάσανε να πολεμούν χειμώνα.
Ήταν Νοέμβριος όταν ακόμη πολεμούσαν.
“Πέντε πασάδες πολεμούν την έρημη Κασσάντρα.
Κανένας δεν την πάτησε, κανένας δεν την πήρε.
Λουμπούτ πασάς την πάτησε, Λουμπούτ πασάς την πήρε.”
Έφτασε τότε ο Λουμπούτ με το πολύ τ’ ασκέρι
και φτάσαν νάναι οι άπιστοι αμέτρητοι, χιλιάδες!
Και τότες οι Κασσαντρινοί σαν άλλοι Λεωνίδες
μείναν και πολεμήσανε με τούτους τους μυρίους.
Και σαν τον Εφιάλτη πάλι εδώ έγινε προδοσία.
Εδείξανε εις στον Λουμπούτ το δρόμο να περάσει
να παγιδέψει μαχητές του καπετάν Γιαννιού μας.
Όλοι θυσιαστήκανε, κανείς τους δεν εμείνε
κανείς τους δεν εγλύτωσε απ’ του εχθρού τα χέρια.
Δεν έφτανε όμως αυτό, οι Τούρκοι προχωρήσαν.
Προχώρησαν και ρήμαξαν ό,τι βρήκαν μπροστά τους.
Προχώρησαν και έσφαξαν και κλέψαν και βιάσαν.
Δεν έμεινε τίποτ’ όρθιο απ’ του εχθρού το διάβα.
Καήκανε οι εκκλησιές, καήκαν τα χωριά μας
σφαχτήκανε οι γέροντες αλλά και τα παιδιά μας.
Κλαίγαν οι μάνες τα παιδιά και τα παιδιά τις μάνες
έκλαιγε κι η Ελλάδα μας τα ηρωικά της τέκνα.
“Κασσάντρα μας είν’ όμορφη, με πεύκα στολισμένη,
Κασσάντρα ήταν όμορφη απ’ τα παλιά τα χρόνια.
Είχε και πόλεις όμορφες τη Μέντη και Σκιώνη,
το όμορφο Κανάστριο, την ωραία την Παλλήνη,
τις Πόρτες, την Ποτίδαια, του Ξέρξη το λιμάνι.
Τα πεύκα μας τα όμορφα όλοι τα αγαπάμε,
βγαίνει το μέλι σα χρυσός, ρετσίνι σα διαμάντι,
μας φέρνουν την υγεία μας, τον καθαρό αέρα.
Κασσάντρα μας η όμορφη τα ‘βαλε με τους Τούρκους,
για να βαστάξουν άμυνα εις το Εικοσιένα,
για να βαστάξουν πόλεμο, να σώσουν την Κασσάντρα.
Πέντε πασάδες πολεμούν την όμορφη Κασσάντρα,
πέντε πασάδες πέσανε, δεν ήταν να την πάρουν.
Λουμπούτ πασάς κατέβηκε με το ρεντίφ ασκέρι,
Λουμπούτ πασάς ανέλαβε κι αυτός να την πατήσει,
Λουμπούτ πασάς ορκίστηκε, εγώ θα την πατήσω.
Και κάνει φούρια το σκυλί με το ρεντίφ ασκέρι
και ο Μεγάλος ο Γιαννιός, αλλάχ, Αλλάχ ακούει
και τα παιδιά του φώναξε και τα παιδιά του λέει:
Κασσάντρα μας προδόθηκε, παιδιά μου φυλαχτείτε,
κι εφόδια δεν έχουμε για να αντισταθούμε.
Λουμπούτ πασάς μας πάτησε με το ρεντίφ ασκέρι
και πήρ’ αράδα τα χωριά να σφάζει και να καίει.
Βγαίνουν γέροι, βγαίνουν γριές, βγαίνουν να προσκυνήσουν.
Προσκύνημα δε δέχομαι όλους θα σας χαλάσω.
Τον όρκο, όπου έδωσα, εγώ δεν τον πατάω.
Διαταγή μου έδωσα εις το ρεντίφ ασκέρι
ψυχή να μην αφήσουμε μέσα εις την Κασσάντρα
και κόκορας με τα φτερά κι αυτός να μη λαλήσει.
Πλήθος κόσμου μαζεύτηκε απ’ όλη την Κασσάντρα.
Όλο το γυναικόπαιδο, γέροι, γριές και νέες,
όλοι εμαζευτήκανε στον κόλπο της Παλλήνης.
Ζητούσανε βοήθεια, ζητούσαν μικροκάϊκα,
για να σωθούν στη Σκόπελο, να πάνε στ’ Αγιον όρος.
Ήτανε δυο πλοιάρια και ποιον να πρωτοπάρουν!
Ήρθε κι ο άντρας της Ανθής, της όμορφης Ανθίτσας
καβάλα πάν’ στο άλογο, την κόρη στα καπούλια.
Πού είναι η γυναίκα σου, η όμορφη Ανθίτσα;
Στην Άθυτο την άφησες κι ήρθες εδώ μονάχος;
Μου είπε, τρέξε εσύ να σώσεις την Ελένη,
την κόρη τη μονάκριβη, τη μοσχαναθρεμμένη
κι εγώ ξοπίσω έρχομαι τρέχοντας και προφταίνω.
Στο δρόμο που επήγαινα, στο δρόμο που πηγαίνω
γύρισα μια, γύρισα δυο, γύρισα τρεις και πέντε
να ιδώ, αν ίσως έρχεται ξοπίσω μας η Ανθίτσα.
Αντάρα μόνο έβλεπα και κουρνιαχτό μονάχα.
Το λόγο δεν απόσωσε, το λόγο δεν απόειπε
και να η Ανθίτσα φάνηκε στην άκρ’ από τη στράτα.
Δυο Τούρκοι τηνε κυνηγούν, Τούρκοι καβαλαραίοι.
Στη μαύρη πέτρα ανέβηκε, στο βράχο ανεβαίνει.
Πάρτε , γυναίκες, τα χρυσά, γιορντάνια και βραχιόλια,
κι εσείς οι άντρες τα φλουριά και κρύψτε τα στον κόρφο
να μη τα βρουν οι άπιστοι, να μην τα καπαρώσουν.
Και βούτηξε στη θάλασσα απάν’ από το βράχο,
Πάει η Ανθίτσα χάθηκε, μα σώθηκε η κόρη!
Σαν έφτασε ο Λουμπούτ πασάς με το ρεντίφ ασκέρι,
κακό μεγάλο έγινε, καταστροφή μεγάλη,
κακό μεγάλο έγινε στον κόλπο της Παλλήνης.
Κλαίγαν οι μάνες για παιδιά και τα παιδιά για μάνες,
έκλαιγε κι η Ελλάδα μας για την ελευθεριά της.”
Όσοι γλιτώσαν φύγανε πως λέει και το τραγούδι
Όσοι γλιτώσαν φύγανε, άλλοι για τ’ Άγιον Όρος
και άλλοι πάλι στα νησιά , μα θα ξαναγυρίζαν.
Η γραφική Κασσάντρα μας, αυτός ο ωραίος τόπος
έγινε στάχτη, κουρνιαχτό , έγιν’ νεκροταφείο.
Και ο Λουμπούτ καθότανε στον πλάτανο της Βάλτας
καθόταν και καμάρωνε τ’ αποτελέσματά του.
Όμως δεν πήγαν στο χαμό ούτε τα παλικάρια,
ούτε τα γυναικόπαιδα και οι περιουσίες.
Γιατί η Κασσάντρα κράτησε για έξι μήνες πάνω
στη Βόρεια Ελλάδα μας Τούρκους να πολεμάνε.
Κι έτσι προλάβαν στο νοτιά για να οργανωθούνε
και νάχουν αποτέλεσμα οι άλλοι αδελφοί μας
να διώξουν Τούρκους απ’ το Μοριά και να τους ξεπαστρέψουν.
Μπορέσαν και κατάφεραν με τούτη τη θυσία
να γίνουνε πιο δυνατοί να πάρουν θάρρος ούλοι.
Τούτη την ιστορία πια π’ ακούσατε δω πέρα
μην την ελησμονήσετε μα πείτε την πιο πέρα.
Πείτε να την ακούσουνε που γράφουν τα βιβλία
να μην ξεχνούν τους ήρωες από την Κασσάνδρεια

Έμμετρη αφήγηση του Ολοκαυτώματος της Κασσάνδρας από την Στέλλα Τσιάλα
Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα Κασσάνδρα στις 14 Νοεμβρίου 2016.

Νοέ 12

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΟΝΕΩΝ – ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ

12/11/2018
6/Θ ΔΗΜ.ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΡΤΑΡΙΑΣ
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΟΝΕΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ /ΤΡΙΩΝ
Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες των μαθητών/τριων του Σχολείου μας,θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι για την επέτειο του Πολυτεχνείου ,οι σχολικές εορταστικές εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 16 /11/2018. Στο Σχολείο μας οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν από τις 9:00 π.μ. έως τις 10:30 π.μ.
Οι μαθητές το πρωί θα προσέλθουν στις 9:00 π.μ. και μετά το πέρας των εκδηλώσεων στις 10 :30 π.μ. θα αναχωρήσουν.
Το ολοήμερο τμήμα δεν θα λειτουργήσει.
Από τη Διεύθυνση του Σχολείου.

Νοέ 03

ΗΑLLOWEEN

Η 31η Οκτωβρίου ( κυρίως στις ΗΠΑ και στον Καναδά ) συνδέεται με πολιτιστικά δρώμενα και διασκεδάσεις με μεταμφιέσεις και κεράσματα. Στα πλαίσια του μαθήματος των Αγγλικών τα παιδιά της Α’ και Β’ τάξης παίξανε το παιχνίδι “trick or treat” και τα παιδιά της Γ’, Δ’, Ε’ και Στ’ τάξης δημιούργησαν εικόνες που σχετίζονται με το Halloween.

Νοέ 01

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΟΝΕΩΝ -ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ

01/11/2018
6/Θ ΔΗΜ.ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΡΤΑΡΙΑΣ

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΟΝΕΩΝ-ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΣΗΜΑΙΟΦΟΡΩΝ –ΠΑΡΑΣΤΑΤΩΝ 1ης ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες των μαθητών του Σχολείου μας που επελέγησαν ως σημαιοφόροι-παραστάτες της 1ης περιόδου, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι το σχολείο θα συμμετάσχει φέτος στις εορταστικές εκδηλώσεις της επετείου του Ολοκαυτώματος της Κασσάνδρας κατά το 1821.

Ως εκ τούτου οι μαθητές που έχουν κληρωθεί, θα μετακινηθούν στην Ποτίδαια στις 14 Νοεμβρίου με την ενδυμασία της παρέλασης για να συμμετάσχουν στον παραπάνω εορτασμό, καθώς και ο σημαιοφόρος της 2ης περιόδου που θα φέρει την πινακίδα του σχολείου σύμφωνα με το πρόγραμμα και με λεωφορείο που θα μεριμνήσει ο Δήμος Νέας Προποντίδας. Για την ακριβή ώρα θα ενημερωθείτε προσεχώς.
Από τη Διεύθυνση του Σχολείου

Νοέ 01

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΟΝΕΩΝ – ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΟΝΕΩΝ-ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ 31/10/2018
Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες των μαθητών/τριών του Σχολείου μας, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι:

Την Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2018 το σχολείο θα παραμείνει κλειστό λόγω συμμετοχής των εκπαιδευτικών στις εκλογές αιρετών εκπροσώπων στα υπηρεσιακά συμβούλια

Από τη Διεύθυνση του σχολείου

Οκτ 29

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Την Παρασκευή 26 Οκτωβρίου οι Γ’ και Δ’ τάξεις του σχολείου μας πραγματοποίησαν με απόλυτη επιτυχία τις εορταστικές τους εκδηλώσεις για να τιμήσουν την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Η ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε ήταν συγκινητική και υποβλητική και ξύπνησε τις θύμησες εκείνης της ιστορικής περιόδου μέσα από τα ποιήματα, τα τραγούδια και τα θεατρικά σκετς των μαθητών. Συγχαρητήρια στις υπεύθυνες εκπαιδευτικούς κ. Λέκκα και κ.Παπανικολάου. Μετά το πέρας της γιορτής έγινε και η καθιερωμένη απονομή της σημαίας στους κληρωθέντες μαθητές της Στ΄ και της Ε’ τάξης.

Οκτ 28

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΠΑΡΕΛΑΣΗ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2018

Στις 28 Οκτωβρίου οι μαθητές του ΔΣ Πορταριάς πραγματοποίησαν την καθιερωμένη παρέλαση, για να τιμήσουν τους πεσόντες ήρωες του έπους του 1940 στον πεζόδρομο της Πορταριάς. Η εμφάνισή τους προκάλεσε συγκίνηση στον τοπικό πληθυσμό. Θερμά συγχαρητήρια τόσο στους μαθητές όσο και στην τελετάρχη κ.Πελαγία Σκούρα.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Μήνυμα της διεύθυνσης του σχολείου για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου

Αξίζει να μεταφερθεί κανείς νοερά στην Ελλάδα της ημέρας εκείνης του 1940 όταν ραδιόφωνα και σειρήνες καλούσαν όλο το λαό στο μεγαλύτερο προσκλητήριο. Τρία γράμματα περικλείουν το ηθικό μεγαλείο του Έλληνα στις κρισιμότερες φάσεις της ιστορίας ΟΧΙ. Με αυτή τη λέξη απάντησε ο λαός μας στο άγγελμα του πολέμου κι έτρεξε να υπερασπιστεί την πατρίδα του, Οι ώρες εκείνες ήταν κρίσιμες όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Ο φασισμός είχε εξαπολύσει την καταιγίδα του β’ παγκοσμίου πολέμου και είχε σημειώσει εντυπωσιακές επιτυχίες. Ο ελεύθερος όμως κόσμος δε θέλησε να υποκύψει σε αυτή τη νέα τάξη κι έτσι ξέσπασε ο πολύνεκρος πόλεμος.
Οι στρατιές του φασισμού κινήθηκαν και κατέκλυσαν την Ευρώπη. Εκείνες λοιπόν τις κρίσιμες για την ανθρωπότητα ώρες η Ελλάδα πιστή στον υπέρτατο νόμο της υπεράσπισης του πάτριου εδάφους βροντοφώναξε ΟΧΙ.
H μικρή Ελλάδα δε φοβήθηκε την αριθμητική δύναμη του εχθρού και την υπεροχή του σε όπλα. Με πίστη στο ιδανικό της ελευθερίας σήκωσε το ανάστημά της για μια θανάσιμη αναμέτρηση. Σελίδες μεγαλείου και δόξας γράφονται με το τίμιο αίμα των ηρώων μας.
Ο ελληνικός λαός δεν πολέμησε από αγάπη προς τον πόλεμο, αλλά από αφοσίωση και λατρεία για την ελευθερία.
Οι διωγμοί, τα βασανιστήρια, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι εκτελέσεις, η πείνα, αντί να κάμψουν τη θέληση και την αντοχή του Ελληνικού λαού αντίθετα θέριεψαν στην ψυχή του το πάθος για ελευθερία και ανανέωσαν τις δυνάμεις του να συνεχίσει τον αγώνα. Η σημερινή λοιπόν γιορτή είναι γιορτή των Ελλήνων. Είναι γιορτή του Ελεύθερου πνεύματος.
Και ως ελεύθερος λαός, ως Έλληνες τιμήσαμε σήμερα τους ήρωες του 1940.
Την τιμή που τους ανήκει απέδωσαν οι μαθητές/τριες των Γ’-Δ’ τάξεων με την επιμέλεια των εκπαιδευτικών κ.Παπανικολάου Αναστασίας και κ. Λέκκα Αναστασίας στη γιορτή στις 26 Οκτωβρίου.

Χρόνια Πολλά σε όλους!

Οκτ 20

ΓΙΟΡΤΗ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2018

Παλαιότερα άρθρα «